Vorige week kon ik nog maar net alleen staan. Een week later kunnen ze me al bijna niet meer volgen. Mijn voeten willen zelfs sneller lopen dan ik wil. Wacht nog maar even dan sta ik zelfs niet meer op de foto, zo snel dat ik dan ben!
Vanmiddag ga ik naar Hasselt. Dan kan ik met Nina gaan afspreken om met Kerstmis te gaan shoppen en dan hoeft mijne papa niet meer met die buggy tegen iedereen zijn schenen te rijden want ik kan dan lopen!!
Hoera hoera kabouter Smos is jarig volgende week
De smosmelk en de smoskoeken
Die staan al bijna klaar
Hoera hoera kabouter Smos is jarig
Ze is nu bijna een jaartje ouder dan verleden jaar
Voilà, eindelijk kan ik nu alleen drinken! Gedaan met wachten tot ik bediend word. Vanaf nu drink ik mijn flesje alleen leeg. Selfservice dus!
Mijne pyama
Vorig weekend bij Nonkel Dries geweest. Die probeerde mij iets over Oma Pluis voor te lezen maar dat interesseerde mij helemaal niet. Er lag daar een boekje van ‘Nijntje en de Bal’. En die had dat dus ni door! Nadat ik mijn bord rijst met mexicaanse kip had leeggegeten heeft Nonkel Dries mij aangekleed om te gaan slapen.
Nijntje en de Bal
Vorig weekend was het feest: Rooi kermis. Het feest van het jaar waar iedereen van Sint Agatha Rode naartoe trekt. Dus, ikke ook samen met mama en papa. En het was leuk: veel volk, muziek, maar er waren geen vriendjes van de crèche daar 
Ze hadden er ook een paardenmolen, maar mama en papa vonden dat ik nog wat te klein ben. Met het springkasteel had ik meer geluk. Ik mocht er ook effe op (zitten) van mama en papa.
Vorig weekend ben ik op bezoek geweest bij mijn meter. Konijnen en katten daar ken ik alles van ondertussen. Daar stond een grote tent met wel heel gekke beesten. Ze hadden daar héle grote poesies met ne schone pyama aan, een koe met gekke oren en een paard met ne bult!
Nonkel Dries heeft een paar foto’s gemaakt.
Vandaag in ‘Leive’ geweest. ‘t Was daar kermis. Wat was me dat allemaal! Raar volk, allemaal ‘Leiveniers’, dat daar rond loopt ‘zelle’! Ik ben hard aan het oefenen om ook te kunnen lopen. Vandaag heb ik eindelijk mijn eerste paar schoenen gekregen. Maat 17! Kleiner hadden ze niet. En het zijn er met van die koordjes aan. Die madam van in de winkel die deed daar iets raar mee maar toen waren ze te kort om in mijne mond te steken. Ik moet daar dus elke keer aan trekken voordat ik daar aan geraak. Mama en papa vinden dat precies maar weer niks want na ne keer of drie kreeg ik ze niet meer los, ze hadden daar weer een trukske mee gedaan dat ik nog niet begrijp. Bij den Prémaman ben ik Eleonore tegengekomen van op de crèche. Die had nog geen schoenen, maar ja, die kan ook nog niet staan of stappen. Ik ben al een grote meid hè 
. In elk geval, laat diene Klaas en Piet
nu maar komen! Ik kan mijne schoen zetten!
Gisteren heb ik op het gras gespeeld. Dat was eigenlijk ook de eerste keer dat die twee me alleen mijn gangetje lieten gaan. Papa had het gras ook nog speciaal voor mij gemaaid. Ik was dus klaar voor een topprestatie! De start was nogal moeilijk maar na ne meter wroeten kwam ik op dreef…totdat ik aan de bevoorrading kwam. Ze hadden daar ook nog twee konijnen in een kot gezet en die moesten het zelfde eten als ik…gras?! Al met al, erg lekker was dat toch niet. Na een paar sprieten ben ik dan ook maar verder gekropen richting de aankomst.
Vorige week heb ik in de crèche goed kunnen oefenen met kruipen. Tijdens het weekend heb ik pas goed aan mama & papa kunnen tonen hoe ik kruip. Ze moeten zich beginnen te haasten, want anders ben ik weg.
Vorig weekend hadden mama & papa al ontdekt dat het niet lang meer zou duren voordat ik zou gaan kruipen. Ik heb er deze week dan ook van geprofiteerd om in de crèche te oefenen. En met wat handige tips van mijn vriendjes, lukt het al heel goed. Ik kruip rond, en niks is nog veilig in huis. En dat heb ik mijn mama en papa ook duidelijk gemaakt. Ik wil alles zien, voelen, en als het mogelijk is ook effe in mijn mond steken om te zien of het een lekker smaakje heeft. Mijn mama heeft er zelfs een filmke van gemaakt:
In de crèche, en met mijn papa & mama, leer ik ook stappen. Wel nog niet alleen, maar ge moet ergens beginnen. Begin deze week deed ik nog maar enkele stapjes, maar ondertussen kan ik toch al een stukje verder stappen. De wereld ligt aan mijn voeten, en ik ga hem ontdekken
|
